دو شعر از ابولقاسم یزدانی

به هر جا رسيده

 يا 

  به هيچ جا نرسيده ها

كنار بوم من توقف كنيد

روي اين سه پايه ي چوبي

چيزي به شما زل زده است

                                       كم نيست

خليجي آرام براي چشمهايتان

كادر كه نداريم

نهنگ كه نمي كشيم

چانه كه نمي زنيم

توقف كنيد .

 ابدیت یک بوسه*

براي تو بود

براي تو

اگرقدم هايم را تند برمي داشتم

براي تو بود

كه درهر قدم رويايي مي كاشتم

تا زير سايه اش آرم بگيري

آرام براي تو

از ابرها اشك ريختم

تا تو لبخند بزني

به بوسه

من غرق شوم

دربوسه

فراموش كنم

جهت هاي زمان را

بي هوا برای تو

كودك شدم ديدي ؟

كودكانه در جزيره هاي داغ ماسه ايت

بازي كردم

بزرگ شدم

حالا تن فرسوده مي كنم

براي تو براي بخششت

قدم برمي دارم

درخت مي كارم درخت

تا تو تكرار شوي تكرار

زير سايه ها

براي...

وام گرفته از نرودا *